عشقو زندگی

از این به بعد توی این ادرس http://rozeasheghi.blogfa.com/مینویسم .پیشم بیاین خوشحال میشم.........تا .......................................

  .خدا نگهدار.

نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386 ساعت 23:9 موضوع | لینک ثابت

دلم حسابی گرفته یه شونه می خوام واسه گریه ....

دلم هوار هوار تا گریه می خواد دارم به آخر خط می رسم

آهای همسفر با توام

آشنای بغض و غم  و سکوت برایم حجله غم برپا میکنی ...

انگار صدای قران می شنوم عکسم را  ....

 نه می ترسم برایش تجلی غم باشد  .... 

قرار ما هر پنجشنبه بهشت رضا قطعه گمنام

یادت که نمی رود ؟  

-------------------------------------------------------------

به خودم چرا ،

نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه هشتم آذر 1386 ساعت 22:11 موضوع | لینک ثابت

اگر يادتون باشه حدود دو ماه قبل خبر از نامزدي ابجيم دادم لي حالا به شما بايد خبر جدايي اونو بدم .نميدونم چي بگم اونا واقعا عاشق هم بودن چهار سال به خاطر رسيدن به هم صبر كردن ولي حالا چي............

مرضيه جان تازه به جنس پست خودمون رسيدم تازه ميفهمم چقدر يه مرد ميتونه پست باشه ..تازه ميتونم دركت كنم ........كاش من به جاي اونا بودم به عشقم ميرسيدم اون وقت نشون دنيا ميدادم كه چطور ميشه عاشق بود چطور ميشه عاشق موند.

الان با افتخار ميگم من عاشق ميمونم ولي نه مثل ابجيم و اون كه نميدونم اسمشو چي بزارم .

كاش خدا اين .............................................................................دعام دكنيد چون اين اتفاق واسه من خيلي گرون تموم شد...................................................

حرف هیچکس را باور نکن!

اگر شبی فانوس ِ نفسهای من خاموش شد ،

شب ها که در خیابان خلوت خواب

 
پا به پای غرور و قافیه می روی

 
مرگ با لباس چین دار بلندش

 
پای پنجره ی اتاقم می آید

صدای سوت می آید . . . 

نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه هشتم آذر 1386 ساعت 22:2 موضوع | لینک ثابت

روزگاريست غريب

يادگاريست عجيب

 اشکها در طپش حادثه ها ميريزد

 حرفهای تکراري آرزو پوشالي نفسم در پي يک ثانيه احساس لطيف

 چشم ها درمانده ی لحظه ها جامانده وخدايي که به تو نزديک است

چمدانها بسته واژه ها دلخسته همگي قصد سفر را به افق ها دارند

 مردمان افسرده ياس ها پژمرده کوچه آبستن يک حس غريب...

.و من دلتنگ یک غربت به جا مانده از غروب..........

نوشته شده توسط حسین در سه شنبه بیست و دوم آبان 1386 ساعت 22:27 موضوع | لینک ثابت

جان داداش ابجی فدایی داری....

نوشته شده توسط حسین در جمعه هجدهم آبان 1386 ساعت 18:16 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط حسین در جمعه هجدهم آبان 1386 ساعت 18:11 موضوع | لینک ثابت

این تن بمیره هر کی اس ام اس جدید داره بفرسته بی جواب نمونی.... 

نوشته شده توسط حسین در جمعه بیست و هفتم مهر 1386 ساعت 12:46 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط حسین در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 ساعت 0:4 موضوع | لینک ثابت

ياد در ياد نمي دانم كجا ، چشم در چشم نمي دانم چرا

تو در آن سوي شقايق و من اين سو تنها

                  پل يادت در تب خاطره ام ويران شد و من از باغ جدا

                  بي جهت نيست كه من درپي راز جدايي هستم

در پي يك سبد سيب كه يك دانه آن نيم خورده به جا مانده سوا

اين همان نيمه سيبي است كه من در پي نام تو از باغچه ات دزديدم

                  سرخ ،چون رنگ شقايق كه زغم مي سوزد

                  زرد ، چون زرد قناري كه بر آن مي خواند

چند روزي است كه من طعمه تير نگاه تو شدم

آن طرف روي پل خاطره ات مي مانم ، آب را مي شمرم

چشم در آب نمي ماند!

                لحظه ها از پي هم مي گذرند ،برگ با باد خزان مي افتد

                و فقط خاطره هاست كه عجب تند و سريع زگذر خانه دل مي گذرد و سپس .........

در ته چاه عميق تقدير ، همچو يه سنگ نهان مي ماند

در فراسوي نگاهت ، جريان دارد عشق

               و شقايق كه در آن سو نگران مي سوزد

               آري افسون نگاهت ،جريان خواهد داشت

مثل يك رود بسان دريا

اما، رود هم گر نرود مرداب است

              چشم هم گر كه نبيند خواب است

              سفره را در جهت باد تكان خواهم داد

تكه نان و سبد خاطره ام همره آب برفت

رفت تا پس ديوار بلند تقدير ، عاقبت آن نگهت محو شود

             آري ، آن چشم و آن تيرك چشمت همگي

             در پس چرخش ايام ، نهان خواهد شد

و باز اين منم ، من

كه در آن سو نگران منتظرم

                           منتظر.

                                                تب عشق

همه می گویند ماه زیباست

اما ندیدم کسی بگوید آری او تنهاست

        تنهایی من همانند تنهایی ماه

       گم شد لای به لای غم ها در شب سیاه

دل من چون دل مهتاب پر خون

اما در ظاهر برای دلخوشی،گلگون

          عابران رهگذر شاد و خندان

            نور مهتاب مستشان کرده صد چندان

ای کاش کسی عبور میکرد از دل من

  تا که شاید بشود همدم من

          ای دل خونین نباش بی تاب

                دلش مانند توست این مهتاب

                چشم امید به فردای دگر می دوزم

     در غم تاریک دلم،

                 در

                   تب عشق 

                                    می سوزم.

 

رندي را گفتند . درد بي درمان چيست

 

گفت . غم عشق

 

پرسيدند . غم عشق چگونه طاقت فرسا شود

 

گفت . در فراق يار

 

گفتند . فراق يار چگونه جلوه گري کند

 

گفت . با آه جگر سوز

 

پرسيدند . جانکاه تر از غم عشق و فراق يار وسوز جگر

 

گفت . آن است که عاشق از ابراز عشق به معشوقش درماند

 

گفتند . چه سازد عاشقي که به اين درد مبتلا ست

 

گفت . تنها بماند و بسوزد و بسازد

 

پرسيدند .حاصل سوختن و ساختن

 

گفت . مرگ جان و حيات جسم . . . بميرد قبل از آنکه بميرد

 

گفتند . چگونه

 

گفت . درموت جسم فاني شود و روح باقيست..

 

اما عاشق سينه سوخته ناتوان را روح بميرد و جسم در حيات

 

پرسيدند . اگر في الحال خرقه تهي کند

 

گفت . جاودانه در بهشت خواهد ماند

 

گفتند . نقري که برازنده سنگ مزارش باشد

 

گفت .

 

بر سر تربت ما چون گذري همت خواه

 

که زيارتگه رندان جهان خواهد شد

 

بی تو امروز گذشت

بی تو فردا هم  بگذرد

لیک

دیروزهای با تو بودن را

که در نگاه هر غروب دوخته ام

با چه امروز و فردایی خواهد گذشت.                          مهدی حقیقی

و همیشه به تصویرت خواهم کشید که تو آنچه گفتی

علی نبود علی (ع) بود! بگذار اشتباه کند فکرم

دلم خواهد فهمید: براستی علی علی بود!                                 مهدی حقیقی

                    

((دورتر دیرتر))

روزی از روزها

شبی از  شب ها

خواهم  افتاد  و  خواهم   مرد

اما می خواهم هر چه بیشتر بروم

تا  هر   چه    دورتر   بیفتم

تا هر چه دیرتر و دورتر  بمیرم

نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه

پیش  از  آن  که می توانسته ام

بروم  و   بمانم

افتاده باشم و

جان داده باشم

همین !              دکتر علی شریعتی             

   

نوشته شده توسط حسین در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386 ساعت 0:0 موضوع | لینک ثابت

عشق من

عشق من خاطره عشق من از ياد مبر

يادم ائ لاله شعرو سخن از ياد مبر

خاطرات خوش اين عشق جنون آسارا

مبر ائ بوئ خوش ياسمن از ياد مبر

چون ببوسد لب مهتاب گُل روئ تُرا

بوسه ام ائ گُل مهتاب تن از ياد مبر

نوشته شده توسط حسین در جمعه شانزدهم شهریور 1386 ساعت 2:47 موضوع | لینک ثابت

نميدانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمي خواهم بدانم كوز گر از خاك اندامم چه خواهد ساخت
ولي بسيار مشتاغم كه از خاك گلويم
سوتكي سازد
گلويم سوتكي باشد به دست كودكي گستاخ و بازي گوش
و او هر روز پي در پي
دم گرم خودش را در گلويم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را بيدار سازد
بدينسان بشكند دائم سكوت مرگبارم را ...

نوشته شده توسط حسین در شنبه سوم شهریور 1386 ساعت 21:28 موضوع | لینک ثابت

وقتي به دنيا آمدم با چشماني اشكبار آمدم
به گريه ام خنده ها كردند
خنده ي تلخ آن ها از گريه ي من غم انگيزتر بود
زندگي را با گريه آغاز كردم
و با خنديدن به حقيقت زندگي ، زندگي را ادامه دادم
در واقع اين ريشخندي بود به زندگي
كه زندگي به پشيزي نمي ارزد
و اوج خنده هاي من زماني بود
كه ديگران را با چشماني اشكبار و غمگين رها مي ساختم
و پا به سفر ابدي مي گذاشتم
سفري كه از ته دل دوست داشتم  و به من آرامش مي داد

نوشته شده توسط حسین در شنبه سوم شهریور 1386 ساعت 21:24 موضوع | لینک ثابت

شب به روی شیشه ها تار می نشست آرام چون خاکستری تبدار باد نقش سایه ها را در حیاط خانه هر دم                                                                     زیر و رو میکرد........ پیچ نیلوفر چو دردی موج میزد بر سر دیوار در میان کاجها جادوگر مهتاب با چراغ بی فروغش می خزد آرام  گویی از دور گور ظلمت روح سرگردان                                                                خود را چستچو میکرد...... من خزیدم در دل بستر.... خسته از تشویش و خاموشی گفتم ای خواب ........ای سر انگشت کلید باغهای سبز چشمهایت برکه ی تاریک ماهی های آرامش کوله بارت را به روی کودک گریان من بگشا و ببر با خود مرا به سر زمین صورتی رنگ پری های فراموشی

دور یا نزدیک......                        راهش می توانی خواند.... هر چه را آغاز و پایانیست                                                     ـ حتی هر چه را آغاز و پایان نیست ـ ! زندگی راهیست از به دنیا آمدن تا مرگ....                                                                          حتی مرگ هم راهی است راه ها را کوه و دره هایی است ...... اما هیچ دشتی نیست! هیچ رهرو را مجال سیر و گشتی نیست!  هیچ راه بازگشتی نیست.......... بیکران تا بیکران امواج امواج خاموشزمان جاری است زیر پای رهروان خوناب جان جاریست..... ای که تن فرسودی و هرگز نیاسودی! هیچ آیا یک قدم دیگر توانی راند؟ هیچ آیا یک نفس دیگر توانی ماند؟ نیمه راهی طی شد اما نیمه جانی هست....... باز باید رفت تا در تن توانی هست............ باز باید رفت.. راه باریک و افق تاریک دور یا نزدیک......                                        هیچ آیا یک نفس دیگر توانی ماند؟؟؟؟؟؟؟؟

نوشته شده توسط حسین در شنبه سوم شهریور 1386 ساعت 21:22 موضوع | لینک ثابت

                                       عاشقم هنوزم عاشقم.......................

نوشته شده توسط حسین در شنبه سوم شهریور 1386 ساعت 21:14 موضوع | لینک ثابت

دلی کنار پنجره نشسته زار می زند

و خواب دیده ام شبی مرا کنار می زند

غروب ها که می شود خیال چشم های تو

تو را دوباره در دل شکسته جار میزند

یکی نگاه می کندیکی گناه می کند

یکی سکوت می کندیکی هوار می زند

و عشق درد مشترک میان ماست با همه

كسي كه شعر گفته يا كسي كه تار مي زند

درست مسه بازی گذشته های شاعری

که جای سنگ وگل به دوستش انار میزند

خدا کند به وعده اش وفا کند که گفته بود

شبی مرا به جرم عشق خویش دار می زند

نوشته شده توسط حسین در شنبه سوم شهریور 1386 ساعت 21:13 موضوع | لینک ثابت

سلام میبخشید چند وقتیه بد جور گرفتارم نمیدونید یه بلا هایی سرم اومده که نپرس....

خانم مرضیه هرچی سعی کردم نتونستم وارد وبت بشم .منو ببخشید تا روز شنبه حتما اپ میکنم ..

مرسی از ارمین عزیز که تو بیمارستان خیلی کمکم کرد........

دوستر شما

هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک غرال شروع به دويدن ميکند و مي داند سرعتش بايد از يک شير بيشتر باشد تا کشته نشود هر روز صبح در آفريقا وقتي خورشيد طلوع مي کند يک شير شروع به دويدن مي کند و مي داند که بايد سريع تر از آن غزال بدود تا از گرسنگي نمي رد مهم نيست غزال هستي يا شير با طلوع خورشيد دويدن را آغاز کن. " آنتوني رابينز

نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه یکم شهریور 1386 ساعت 20:37 موضوع | لینک ثابت

خدمت سربازیم  یه چند روزیه تموم شده ولی داداشم توی اون پادگان تنها مونده از این بابت خیلی خیلی ناراحتم دعا کنید واسش مشکلی پیش نیاد ازتون یک دنیا ممنون میشم از خدا فقط یک چیز میخوام اونم اینکه سلامت و اونجوری که دوستش دارم نگهش داره ... این مطلب فقط و فقط برای سلامتی داداشمه.........داداشی دوست دارم

نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه بیستم تیر 1386 ساعت 23:11 موضوع | لینک ثابت

                هنگامی که مردم:

                     مرا در تابوت سیاهی بگذارید تا همه بدانند سیاه بخت بوده ام

                     دستانم رابیرون بگذارید تا همه بدانند از دنیا چیزی نبرده ام

                     چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار از دنیا رفته ام

                                      و بر سنگ مزارم بنویسید:

                               که آشفته دلی بود در این خلوت خاموش    

                         او زادهء غم بود و ز غم های جهان گشته فراموش

نوشته شده توسط حسین در چهارشنبه سیزدهم تیر 1386 ساعت 19:52 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط حسین در پنجشنبه هفتم تیر 1386 ساعت 23:51 موضوع | لینک ثابت

عاشقي روح مرا آزرده است خنده هايم را زپيشم برده است. عاشقي را مي توان تحقير کرد؟ عاشقي را مي شود زنجير کرد؟ عاشقي تقصير يک پيغام نيست صحبت از آن دانه و اين دام نيست عاشقي يک اتفاق ساده نيست صحبت از دل بردن و دلداده نيست عاشقي يک کلبه ويرانه نيست صحبت از شمع و گل و پروانه نيست عاشقي تصوير يک پاييز نيست يک شب سردوملال انگيز نيست عاشقي چيزي براي هديه نيست طرح دريا وغروب و گريه نيست عاشقي یعنی لبخند خالق به مخلوق

نوشته شده توسط حسین در سه شنبه پنجم تیر 1386 ساعت 13:37 موضوع | لینک ثابت

اي كسي كه مامور دفن من هستي به حرف من گوش كن دستم را از تابوت بيرون كن تا همه بفهمند آرزو داشتم و به آن نرسيدم چشمهايم را باز بگذار بفهمند كه چشم براه بودم و به آن نرسيدم قالب يخي به شكل صليب بر مزارم بگذاريد تا با اولين طلوع آب شود و به جاي عزيزي كه دوستش دارم بر سر مزارم گريه كند

نوشته شده توسط حسین در دوشنبه چهارم تیر 1386 ساعت 10:16 موضوع | لینک ثابت

ساعت بمان نرو

دیگر زمان زیادی نمانده است

باید کمی ستاره ببینم در آسمان

باید نهال خنده بکارم بروی لب

تا انتهای خط راهی نمانده است

تیک تاک عمر من

آه ای دقیقه های عجوا و فراری ام

رخصت نمی دهید؟

باید کمی بنفشه بکارم کنار حوض

باچتر های بسته ،بجویم سرشک ابر

آیینه ،خنده های من از یاد برده است

باید دوباره بیابم نشان عشق

گویی که سالهاست

من با کسی که نه ، گویی که با خودم

من قهر بوده ام

ساعت تو را بجان عقربه هایت ،بمان ،نرو

آه ای خدای من

از دفتر حیاتی عمر من چند برگ مانده است ؟

؟؟؟

دیگر گلایه بس

باید دوکاسه آب ، بریزم به پشت سر

باید دوباره عاشقانه نفس را فرو برم

باید که بی بهانه بخوانم ترانه ای

تا هست دفتری ، تا مانده برگ نو

باید تمام ورق های رفته را

خط خورده یا سیاه ، دیگر ز یاد برد

ساعت نماند و رفت

در این دو روز عمر پیروز آن کسی 

که در دفتر حیات ، تکلیف هر چه بود

این مشق زندگی

زیبا نوشت و رفت  

نوشته شده توسط حسین در یکشنبه سوم تیر 1386 ساعت 14:25 موضوع | لینک ثابت

طاقت دوری تو را ندارم

خداوندا!

اگر بخواهی مرا با دشمنانت همنشین کنی

و در اتش عذاب بسوزانی

گیرمکه عذاب تو را تاب بیاورم

چگونه بر دوری تو صبر کنم؟

یا گیرم تحمل گرمای اتش تو را داشته باشم

چه طور از نظر بر بزرگواری ات چشم بپوشم

یا چگونه ممکن است در حالی که به عفو تو امیدوارم

در اتش بمانم؟

نوشته شده توسط حسین در یکشنبه سوم تیر 1386 ساعت 14:22 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط حسین در یکشنبه سوم تیر 1386 ساعت 14:12 موضوع | لینک ثابت

موجودی تنها و پنهان کاری

تحصيلات: دانش نامه ي ادبي از دانشكده ي حوزه ي هنري ايران

سمت:
عضو انجمن ادبي چكامه

نوشته شده توسط حسین در شنبه دوم تیر 1386 ساعت 21:47 موضوع | لینک ثابت